Het verhaal van Sybrich

In januari 2009 liep het allemaal niet lekker met me. Ik was erg moe, zag overal apen en beren op de weg, had het gevoel zwemmende te zijn en dat het steeds moeilijker werd mijn hoofd boven water te houden. Ik wou en kon zo niet verder en al surfende op het internet kwam ik Bofit Burnoutbegeleiding tegen. De combinatie van fysieke en mentale coaching sprak me wel aan en uiteindelijk heb ik de stoute schoenen aangetrokken voor een kennismakingsgesprek. Ik zat niet lekker in mijn vel en om dan wat nieuws te ondernemen dat waarschijnlijk heel dicht bij je komt is spannend, erg spannend. Ik heb tenslotte niet elke dag een afspraak in het bos.

Ik voelde me echter al gauw op mijn gemak bij Paul. Hij straalt rust en vertrouwen uit en dat was net wat ik nodig had. Opgegroeid in een wereld vol met oordelen en beoordelen, is het heerlijk dat er iemand letterlijk en figuurlijk met je mee loopt die met een frisse, onafhankelijke blik zonder oordelen met je mee kijkt. Door niet te oordelen schep je ruimte in je geest, aldus een boeddhistische schrijver. En om er dan toch maar een oordeel over te geven: zo is het!

Het is voor mij niet altijd even gemakkelijk geweest. Ik heb niet geleerd om mijn gevoelens onder woorden te brengen en omdat ik soms zelf amper wist wat ik voelde, is het erg lastig om dat ook nog eens met een ander te delen. Uiteindelijk heeft Paul de schil er steeds verder afgepeld en heb ik dingen kunnen delen die me in mijn leven enorm hebben geraakt en die mede bepalend zijn voor de situatie van het heden. Het erkennen van mijn gevoelens en deze ook serieus nemen was nieuw voor mij en heeft zeker bijgedragen aan mijn herstel.

Tijdens het traject ben ik een periode halve dagen gaan werken. Een hele stap voor mij, want herkennen is eén ding, maar het ook durven erkennen aan de buitenwereld is iets heel anders. Toch heeft het me goed gedaan om aan mijn collega’s te vertellen dat ik tijdelijk even een stapje terug ging doen. Halve dagen werken betekende bovendien ook het creëren van rust en tijd om de gesprekken te laten bezinken en om goed te kunnen nadenken over wat ik nu eigenlijk wil met mijn leven.

Mijn fysieke gesteldheid is tijdens het traject enorm verbeterd, omdat ik niet alleen mentaal maar ook fysiek in beweging ben gekomen. We hebben heel wat kilometers afgewandeld. Ik heb zelfs weer plezier gekregen in bewegen. Ik voel me hierdoor een stuk fitter, energieker en ben meer in balans. Ik maak me minder druk om zaken waarop ik geen invloed heb. En er is een duidelijke scheiding ontstaan tussen werk en privé. Ik kan hierdoor weer genieten van kleine dingen, heb weer voldoende energie voor de wereld om me heen en kan me beter ontspannen. Het leven is er een stuk leuker op geworden!

Natuurlijk zijn er nog wel eens stressmomenten. In mijn werk waarin ik te maken heb met allerlei verschillende belangen ontkom ik hier niet aan. Maar omdat ik fysiek en mentaal beter in balans ben en hierdoor ook wat minder perfectionistisch, kan ik er beter mee omgaan.

We zijn nu een jaar verder en ik durf te zeggen dat het Bofittraject mijn leven heeft veranderd. Ik moet het straks zonder Paul gaan doen. Halverwege het jaar benauwde me dat, maar nu we een tijdje verder zijn en ik verder ben gegroeid en sterker ben geworden, is het goed zo. Ik heb vertrouwen in mezelf dat ik op de ingeslagen weg verder kan gaan!

 

terug naar de vorige pagina