Het verhaal van Monique

In een korte tijd zijn er in ons leven veel life events geweest. Operatie, ziekenhuisopnames, trouwen, geboorte van onze zoon (en dus gebroken nachten), 2x verhuizen, een verbouwing van ons huis waardoor we met het gezin voor 3 maanden bij mijn ouders in moesten trekken. Privé hadden mijn partner en ik in korte tijd zeer veel voor onze kiezen gehad. In de hectiek van ons leven was er geen ruimte om dit een plek te geven. Zo veel voortekenen, maar we zijn gewoon door gegaan met onze dagelijkse bezigheden, hebben onszelf geen tijd gegund om op te laden.

Via mijn partner ben ik bij Bofit terecht gekomen. Hij zat burn-out thuis en zou naar Bofit gaan. Daar gaf hij aan dat het niet alleen werk maar vooral ook onze privésituatie is waardoor het zover heeft kunnen komen. Mijn partner heeft een nierziekte en ondanks deze beperking werkt hij 36-uur per week in een zware baan die veel van hem eist. Om hem te ontlasten heb ik zo ongeveer alles op mijn schouders genomen. De zorg voor onze zoon, het huishouden, werk. Zonder dat ik het doorhad liep ik mijzelf volledig voorbij.

Mijn symptomen waren vooral: moe, geen zin in dingen, lamlendig, gestrest, heel veel boosheid en nul zelfvertrouwen. Daarnaast heb ik een enorme bewijsdrang en leg mezelf hoge verwachtingen op. Ik moest erkennen dat ik fysiek en mentaal was uitgeput. Vaak barstte ik in huilen uit, kreeg hartkloppingen en allerlei lichamelijke vage klachten. Ik kon op een gegeven niet eens meer genieten van mijn kind, ik had nergens meer geduld voor. Voor mij een teken dat er echt iets moest veranderen wilde ik ook niet snel burn-out thuis zitten. En dat was het laatste wat ik wilde. Iemand moest toch tenslotte nog die kar trekken? Voor mezelf deed ik helemaal niks meer, had ook nergens zin in. `s Avonds en in het weekend was ik op van de hele week en zo ging het al jaren. Er was totaal geen balans in mijn leven.

Met Bo ben ik in de duinen van Egmond gaan hardlopen en praten. Bo heeft me geleerd dat ik mijn grenzen aan moet geven, hulp moet durven vragen en hij heeft mij laten inzien eerst aan mezelf te denken. Het hardlopen beviel mij enorm goed. Ondanks dat ik altijd maar moe was ben ik dat tijdens het rennen niet en voel me erna zelfs fit!

Ik ben het hardlopen thuis blijven oppakken en ren nu zo’ n 2 à 3 keer per week. Ik heb met mijn partner een verdeling gemaakt over de opvoeding van onze zoon en het huishouden. Mijn partner gaat minder werken waardoor hij privé meer energie overhoudt. Ik ga vaker `s avonds met vriendinnen weg en ondanks dat ik dan ook nog eens laat ik mijn bed lig en moe ben geeft dit mij wel energie. Er is weer een bepaalde balans in mijn leven. Ik werk aan mezelf nu. Ook doen mijn partner en ik meer samen, écht quality time. Ik begin te beseffen dat ik zelf invloed heb op hoe ik me voel.

Bedankt hiervoor Bo!

 

terug naar de vorige pagina